Category: กฎไวยากรณ์ภาษามลายูเบื้องต้น

กฎข้อที่ ๑๑ : ว่าด้วยเรื่องสำนวนคำนามประธานและคำนามกรรม

قاعدة يڠ كسبل فد مپتاكن صيغة اسم الفاعل دان اسم المفعول ในภาษามลายูมีการใช้สำนวนคำนามประธาน  ( اسْمُ الْفَاعِلِ ) และคำน...

กฎข้อที่ ๑๐ : ว่าด้วยเรื่องบรรดาประเภทของ “มัฟอูลมุตลัก”

قاعدة يڠ كسفوله فد مپتاكن سگل جنس باگى مفعول مطلق ในสำนวนของภาษามลายูนั้น มีการใช้  مَفْعُوْلٌ مُطْلَقٌ  เช่นกัน โดยคำใด...

กฎข้อที่ ๙ ว่าด้วยเรื่องบรรดาสำนวนเงื่อนไข (شَرْطِيَّةٌ) และคำตอบของสำนวนเงื่อนไข ( جَوَابُ الشَّرْطِ)

قاعدة يڠ كسمبيلن فد مپتاكن سگل صيغة شرطية دان جوابڽ   ในภาษามลายู  มีคำที่บ่งถึงสำนวนเงื่อนไข ( شرطية) อยู่ ๖ คำ  ไ...

กฎข้อที่ ๖ ว่าด้วยเรื่องคำเชื่อม (สันธาน) และอักษรของมัน

قاعدة يڠ كأنم فدمپتاكن عطف دان حروفڽ عطف  หมายถึง คำที่มีตำแหน่งในประโยคตามตัวหน้า تَابِعٌ  โดยมีบรรดาอักษรเชื่อม (اَلْح...

กฎข้อที่ ๕ เรื่องคำกริยาและบุพบทที่เชื่อมกับคำกริยา

قاعدة يڠ كليم فد مپتاكن فعل دان متعلقڽ درفد حروف ในภาษามลายูมีคำกริยาอยู่หลายตัวที่เชื่อมกับคำบุพบท  (حروف)  เหมือนกับคำ...

กฎข้อที่ ๑ ว่าด้วยคำที่ตกอยู่หลังคำ “บัรมุลา” (برمول)

قاعدة يڠفر تام فد مپتاكن كلمة يڠ جاتوه اى كمدين درفد برمول ในภาษามลายูนั้น คำที่ตกอยู่หลัง “برمول” (บัรมุลา) ถือเป็นคำขึ...