อัสบาบุนนุซูล | อายะฮฺที่ 118 สูเราะฮฺอัล-บะเกาะเราะฮฺ

 

وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللَّـهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۘ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ 

“และบรรดาผู้ซึ่งพวกเขาไม่รู้ (หมายถึง บรรดาผู้ตั้งภาคีและผู้ปฎิเสธที่โง่เขลา) ได้กล่าวว่า เหตุไฉนพระองค์อัลลอฮฺจึงไม่ทรงตรัสกับพวกเรา (ด้วยการมีวะหิยฺมายังพวกเราโดยตรงว่านบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) เป็นศาสนทูตของพระองค์) หรือมีหมาย (คือหลักฐาน) มายังพวกเรา (โดยตรงว่านบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) มีความสัจจริง) เช่นนั้นแหละบรรดาผู้ที่มีมาก่อนพวกเขาได้เคยกล่าว (แก่เหล่าศาสนทูตที่ถูกส่งมายังพวกเขา) เหมือนอย่างคำกล่าวของพวกเขา (คือเหล่าผู้ตั้งภาคีที่กล่าวในทำนองเดียวกันกับท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม)) หัวใจของพวกเขาคล้ายกัน (ในการปฏิเสธสัจธรรม) แน่แท้เราได้ทำให้บรรดาหลักฐาน (ที่ยืนยันถึงความสัจจริงของเหล่าศาสนทูต) เป็นที่ปรากฏชัดแล้วสำหรับกลุ่มชนที่มีความเชื่อและศรัทธาอย่างสนิทใจ”

 

มูลเหตุแห่งการประทาน

อิบนุ ญะรีรฺ อัฏ-เฏาะบะรียฺ และอิบนุ อบี หาติมได้คัดสายรายงานจากสะอีดหรืออิกริมะฮฺจากท่าน อิบนุ อับบาส (ร.ฎ.) ว่า : รอฟิอฺ อิบนุ คุซัยมะฮฺได้กล่าวกับท่านรสูลุลลอฮฺ (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ว่า : “หากท่านเป็นศาสนทูตที่มาจากอัลลอฮฺจริงอย่างที่ท่านกล่าว ท่านก็จงกล่าวกับอัลลออฺเถิดว่าให้พระองค์ตรัสกับพวกเรา (โดยตรง) เพื่อที่พวกเราจะได้ฟังพระดำรัสของพระองค์” พระองค์อัลลอฮฺ (ซ.บ.) จึงทรงประทานอายะฮฺนี้ลงมา (ลุบาบุนนุกูล ฟี อัสบาบินนุซูล ; อัส-สุยูฏียฺ หน้า 24-25 , อัต-ตัฟสีรฺ อัล-มุนีรฺ ; ดร.วะฮฺบะฮฺ อัซ-ซุหัยลียฺ เล่มที่ 1 หน้า 286)

Default image
อาลี เสือสมิง