ผู้เขียน หัวข้อ: สับสน (ขี้เป็ดขี้ไก่ - ตัวเงินตัวทอง)  (อ่าน 4994 ครั้ง)

อาลี เสือสมิง

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 2179
สับสน (ขี้เป็ดขี้ไก่ - ตัวเงินตัวทอง)
« เมื่อ: กันยายน 26, 2010, 04:15:56 AM »
อัสลามุอลัยกุมครับ
ผมมีเรื่องข้องใจอ่ะครับคืออย่างนี้ครับ
1.ขี้เป็ดขี้ไก่ไม่เป็นนายิสหรือครับ
2.ตัวเหี้ยกินได้ด้วยหรอครับ
มีอาจารย์บางท่านบอกมาอย่างนี้ครับ อยากให้อาจารย์อธิบายให้หน่อยอ่ะครับสับสนจริงๆเลยยย

ขอบคุณครับ



ถามโดย - ขี้สงสัย « เมื่อ: พฤษภาคม 24, 2009, 08:51:34 am »

อาลี เสือสมิง

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 2179
สับสน (ขี้เป็ดขี้ไก่ - ตัวเงินตัวทอง)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กันยายน 26, 2010, 04:16:39 AM »
وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته


1.  นะยิสมี  2  ประเภท  คือ  
หนึ่ง  ประเภทที่เห็นพ้องกันว่าเป็นนะยิส
สอง ประเภทที่มีความเห็นขัดแย้งกันว่าเป็นนะยิสหรือไม่?


ส่วนหนึ่งจากประเภทแรก  คือ  มูลของสัตว์หรือปัสสาวะของสัตว์ที่ไม่อนุญาตให้กินเนื้อของมัน  เช่น  มูลของลาบ้าน  เป็นต้น  และส่วนหนึ่งจากประเภทที่สอง  คือ  มูลหรือปัสสาวะของสัตว์ที่อนุญาตให้กินเนื้อของมันได้  อิหม่ามอะฮฺหมัด,  ท่านมุฮำหมัดและท่านซุฟัร  จากนักวิชาการสังกัดมัซฮับฮะนาฟียะฮฺ,  อิบนุ  อัลมุนซิรฺ,  อัลอิสฏ่อคิรีย์  และอัรรูยานีย์จากนักวิชาการสังกัดมัซฮับอัชชาฟิอียะฮฺ  มีความเห็นว่า  เป็นสิ่งที่สะอาด  ซึ่งถ้าถือตามทัศนะของนักวิชาการกลุ่มนี้  ขี้เป็ดขี้ไก่ก็ไม่เป็นนะยิส  


ส่วนนักวิชาการส่วนใหญ่ในมัซฮับอัชชาฟิอียะฮฺ  และอิหม่ามอบูฮะนีฟะฮฺ  (ร.ฮ.)  วินิจฉัย  (ฟัตวา)  ว่ามูลและปัสสาวะของสัตว์ทุกชนิดเป็นนะยิส  ซึ่งถ้าถือตามนักวิชาการกลุ่มนี้ก็ถือว่า  ขี้เป็ดขี้ไก่เป็นนะยิส  (อัลฟิกฮุ้ลวาฏิฮฺ  ;  ดร.มูฮำหมัด  บักร์  อิสมาอีล  เล่มที่  1  หน้า  113/อะฮฺกามุฏฏ่อฮาเราะฮฺ  ;  ดร.อบูสะรีอฺ  มุฮำหมัด  อับดุลฮาดีย์  อ้างว่า  ฝ่ายอัลมาลิกียะฮฺและอัลฮะนาบิละฮฺ  ถือว่า  มูลและปัสสาวะของสัตว์ที่กินเนื้อได้เป็นสิ่งที่สะอาด  หน้า  220)  


ทั้ง  2  ทัศนะมีหลักฐานจากตัวบทมาสนับสนุนความเห็นของฝ่ายตน  จึงเป็นเรื่องที่เราสามารถเลือกมายึดถือและปฏิบัติได้เพราะเป็นเรื่องของทัศนะที่มีมุมมองต่างกันในหมู่นักวิชาการมิใช่เรื่องที่เด็ดขาดแต่อย่างใด?  จึงไม่ต้องสับสน!



2. ตัวเงินตัวทอง  หรือ  เห้ ก็เป็นสัตว์จำพวกที่นักวิชาการมีความเห็นต่างกัน  ฝ่ายหนึ่งบอกว่ากินไม่ได้เพราะคนอาหรับในยุคที่อัลกุรอานประทานลงมาเขาไม่กินกัน  เข้าข่ายว่าเป็นสิ่งที่จิตใจของคนปกติคือชาวอาหรับถือเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ  (خباﺋﺚ)  อีกฝ่ายหนึ่งก็บอกว่า  กินได้  เพราะไม่มีตัวบทระบุห้ามเอาไว้  โดยถือตามหลักเดิมว่าเป็นสิ่งหะล้าลตราบใดที่ไม่มีตัวบทระบุห้ามเรื่องนี้ก็ไม่ต้องสับสนอีกเช่นกัน  เพราะเป็นเรื่องที่นักวิชาการมีความเห็นต่างกัน  ก็เลือกเอาว่าจะถือตามทัศนะของฝ่ายใหน?  สัตว์จำพวกที่ศาสนาอนุญาตให้กินเนื้อของมันได้มีอยู่มากมายและเพียงพอสำหรับการบริโภคของมนุษย์  ก็ให้เลือกกินเนื้อสัตว์จำพวกนี้ดีกว่า  แทนที่จะมาถกเถียงว่าเห้กินได้หรือไม่?  เอาไว้ให้ถึงเวลาหาอะไรกินไม่ได้ค่อยว่ากันอีกที  จะดีกว่าไหม?


والله أعلم بالصواب