ผู้เขียน หัวข้อ: เสียน้ำละหมาดไหม (สามีจูบภรรยา)  (อ่าน 16086 ครั้ง)

ฮามีดะห์

  • บุคคลทั่วไป
เสียน้ำละหมาดไหม (สามีจูบภรรยา)
« เมื่อ: กันยายน 10, 2011, 09:48:51 pm »
สามีของฉันจูบฉันเป็นประจำทุกครั้งที่เขาออกนอกบ้าน แม้ว่าเขาจะออกไปนมาซมัสญิดก็ตาม บางครั้งขณะที่ถูกจูบฉันเองก็มีความรู้สึกทางเพศ จึงอยากทราบว่าฉัน หรือสามีของฉันเสียน้ำนมาซหรือไม่ขณะมีน้ำนมาซโดยมีการสัมผัสกันดั่งที่กล่าวมาข้างต้น ?

อาลี เสือสมิง

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 2179
ตอบ : เสียน้ำละหมาดไหม (สามีจูบภรรยา)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กันยายน 27, 2011, 09:43:17 am »
الحمدلله والصلاة والسلام على رسول الله وبعد

การจูบระหว่างสามีกับภรรยาขณะที่มีน้ำละหมาดนั้นเป็นการสัมผัสหรือโดนกันทางผิวหนัง (อัล-ลัมสฺ) หรืออวัยวะต่ออวัยวะซึ่งในกรณีที่ถามมาคงไม่มีสิ่งใดปิดกั้น เกี่ยวกับเรื่องนี้นักวิชาการมีความเห็นต่างกันอันเป็นผลมาจากการวิเคราะห์ตัวบทและนัยบ่งชี้ของตัวบทที่ต่างกัน


หากถือตามมัซฮับอัช-ชาฟิอียฺ ก็ถือว่าทั้งสามีและภรรยาที่มีน้ำละหมาดหรือสามีมีน้ำละหมาด (เพราะจะออกไปมัสญิด) เสียน้ำละหมาดเนื่องจากการจูบดังกล่าว ไม่ว่าจะมีอารมณ์กำหนัดหรือไม่ก็ตาม และไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ซึ่งตามนี้ ท่านอุมัร (ร.ฎ.) , อับดุลลอฮฺ อิบนุ มัสอู๊ด (ร.ฎ.) อับดุลลอฮฺ อิบนุ อุมัร (ร.ฎ.) , ซัยดฺ อิบนุ อัสลัม (ร.ฎ.) ท่านมักหู้ล , อัช-ชะอฺบียฺ , อัน-นะเคาะอียฺ , อะฏออฺ อิบนุ อัส-สาอิบ , อัช-ซุฮฺรียฺ , ยะหฺยา อิบนุ สะอีด อัล-อันศอรียฺ , เราะบีอะฮฺ , สะอีด อิบนุ อับดิลอะซีซ และเป็นหนึ่งในสองรายงานจากท่านอัล-เอาซาอียฺกล่าวเอาไว้ (กิตาบ อัล-มัจญมูอฺ ชัรหุลมุฮัซซับ , อัน-นะวาวียฺ 2/34)


 แต่ถ้าถือตามทัศนะของนักวิชาการอีกฝ่ายหนึ่งซึ่งมีความเห็นว่า การอาบน้ำละหมาดไม่เสียแต่อย่างใดเลยด้วยเหตุการณ์สัมผัสหรือโดนกัน (เช่น กรณีจูบ) ก็ไม่ถือว่าสามีภรรยาที่มีน้ำละหมาดหรือสามีที่น้ำละหมาดจูบกันเสียน้ำละหมาดแต่อย่างใด ซึ่งทัศนะฝ่ายนี้มีรายงานมาจากอิบนุ อับบาส (ร.ฎ.) , อะฏออฺ , ฏอวูส , มัสรู๊ก , อัล-หะสัน , สุฟยาน อัษ-เษารียฺ และอิหม่ามอบูหะนีฟะฮฺ (ร.ฮ.) ก็ว่าตามทัศนะนี้ (อ้างแล้ว 2/34)


หลักฐานของนักวิชาการฝ่ายนี้ (ฝ่ายที่ว่าไม่เสียน้ำละหมาดแต่อย่างใดเลยทุกกกรณี) คือหะดีษของหะบีบ อิบนุ อบีษาบิต จากอุรวะฮฺ จากท่านหญิงอาอิชะฮฺ (ร.ฎ.) ว่า : “แท้จริงท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะซัลลัม) ได้เคยจุมพิตภรรยาบางคนของท่าน ต่อมาท่านก็ออกไปละหมาด และท่านก็มิได้อาบน้ำละหมาด” และหะดีษที่รายงานจากอบีเราวฺกินฺ จากอิบรอฮีม อัต-ตัยมียฺ จากท่านหญิงอาอิชะฮฺ (ร.ฎ.) ว่า : แท้จริงท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮฺวะซัลลัม) เคยจุมพิตภายหลังการอาบน้ำละหมาด ต่อมาท่านก็ไม่ได้กลับไปอาบน้ำละหมาดใหม่”


นักวิชาการกลุ่มแรกที่มีทัศนะว่าการกระทบกันเสียน้ำละหมาดได้ตอบและวิพากษ์หลักฐานทั้ง 2 บทนั้นว่า หะดีษของหะบีบ อิบนุ อบีษาบิต รายงานมาจาก 2 ทางที่ดีที่สุดและมัชฮู๊ร (เลืองลือ) ที่สุด นั่นเป็นหะดีษเฎาะอีฟ (อ่อน) โดยการเห็นพ้องของบรรดานักท่องจำอัล-ฮาดีษ ส่วนหนึ่งจากผู้ที่ระบุว่าหะดีษสายรายงานดังกล่าวอ่อนคือท่านสุฟยาน อัษ-เษารียฺ , ยะห์ยา อิบนุ สะอีด อัล-กอฏฏอน ท่านอิหม่ามอะหฺมัด , อบูดาวูด , อบูบักร อัน-นัยสะบูรียฺ , อบุล-หะสัน อัด-ดาเราะกุฏนียฺ และอบูบักร อัล-บัยฮะกียฺ เป็นต้น อิหม่ามอะหฺมัด (ร.ฮ.)


และอบูบักร อัน-นัยสะบูรียฺ กล่าวว่า : หะบีบผิดพลาดในการนำเอาการจูบของผู้ถือศีลอดไปปนกับเรื่องการจูบในการอาบน้ำละหมาด และอบูดาวูดกล่าวว่า : มีรายงานจากสุฟยาน อัษ-เษารียฺ ว่า : หะบีบไม่ได้เล่าหะดีษให้เรานอกจากรายงานจากอุรวะฮฺ อัล-มุซะนียฺ หมายความว่า ไม่ได้รายงานจากอุรวะฮฺ อิบนุ อัซซุบัยรฺ และ อุรวะฮฺ อัล-มุซะนียฺ เป็นบุคคลนิรนาม (มัจญฮูล) หะดีษที่ถูกต้องซึ่งรายงานจากท่านหญิงอาอิชะฮฺ นั้นคือ “แท้จริงท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะซัลลัม) เคยจุมพิตขณะที่ท่านถือศีลอด” (อ้างแล้ว 2/36-37)


แต่ถ้าสายรายงานหะดีษของหะบีบถูกต้องก็ตีความได้ว่า การจุมพิตนั้นเป็นการจุมพิตเหนือสิ่งปิดกั้น (เช่น ผ้า) เพื่อเป็นการรวมหลักฐานทั้งหมดเข้าด้วยกัน ส่วนหะดีษของอบีเราวฺกินฺนั้นมีสายรายงานมา 2 ทาง และนักวิชาการถือว่าอ่อน (เฎาะอีฟ) ทั้ง 2 ทาง ตัวอบีเราวฺกินฺเองนั้นยะหฺยา อิบนุ มะอีนฺ และนักวิชาการท่านอื่นๆ ถือว่ารายงานหะดีษอ่อน และอิบรอฮีม อัต-ตัยมียฺ ก็ไม่เคยรับฟังหะดีษจากท่านหญิงอาอีชะฮฺ (ร.ฎ.) หะดีษบทที่ 2 จึงเป็นหะดีษเฏาะอีฟ มุรสัล (อ้างแล้ว 2/37)


ยังมีอีกหนึ่งทัศนะของกลุ่มนักวิชาการเกี่ยวกับเรื่องนี้ คือ หากเป็นการสัมผัสโดนกันโดยมีอารมณ์กำหนัดก็ถือว่าเสียน้ำละหมาด แต่ถ้าไม่มีอารมณ์กำหนัดก็ไม่เสียน้ำละหมาดแต่อย่างใด ทัศนะนี้มีรายงานจาก อัล-หะกัม , หัมมาด , อิหม่ามมาลิก , อัล-ลัยษฺ และ อิสหาก และเป็นรายงานหนึ่งจากอัช-ชะอฺบียฺ อัน-นะเคาะอียฺ , เราะบีอะฮฺ และอัษ-เษารียฺ ตลอดจนมีรายงานจากอิหม่ามอะหฺมัด (ร.ฮ.) ถึง 3 รายงานตรงกับทัศนะทั้งสามที่กล่าวมา (อ้างแล้ว 2/34)


เมื่อประเด็นที่ถามมาเป็นประเด็นความเห็นต่างในเรื่องทัศนะที่มีต่อการวิเคราะห์และความเข้าใจตัวบทของนักวิชาการ คุณก็สามารถที่จะเลือกใช้ทัศนะหนึ่งทัศนะใดจากทั้ง 3 ทัศนะที่ว่ามา เอาทัศนะที่คุณมั่นใจว่าปลอดภัยที่สุดในเรื่องนี้ซึ่งเป็นเรื่องของการทำอิบาดะฮฺ

والله اعلم بالصواب