ผู้เขียน หัวข้อ: อยากทราบหลักฐาน การขออภัยโทษของนบีอาดำ (อ.ล)  (อ่าน 2808 ครั้ง)

islah

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 1
มีผู้รู้ท่านนึงกล่าวว่า การที่ท่านนบีอาดำ (อล.) ขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺ โดยผ่านบะรอกัตนามชื่อของท่านนบีมูฮำหมัด(ซล) เป็นเรื่องที่กุขึ้น ไม่มีหลักฐาน จึงอยากทราบว่าเรื่องดังกล่าวนั้นแท้จริงมีหลักฐานไหมครับ

อาลี เสือสมิง

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 2179
Re: อยากทราบหลักฐาน การขออภัยโทษของนบีอาดำ (อ.ล)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: มีนาคม 14, 2014, 02:51:02 pm »
الحمدلله والصلاة والسلام على رسول الله وبعد

พระองค์อัลลอฮฺ (ซ.บ.) ทรงดำรัสว่า

فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

ความว่า “ แล้วอาดัมก็ได้รับบรรดาถ้อยคำจาก (การดลใจของ) พระผู้อภิบาลของเขา แล้วพระองค์ก็ทรงรับการสำนึกผิดของเขา แท้จริงพระองค์นั้นคือพระผู้ทรงรับการสำนึกผิด ทรงพระเมตตายิ่ง (อัล-บะเกาะเราะฮฺ 37)


ดร.มุฮัมมัด อิบนุ มุฮัมมัด อบูชะฮฺบะฮฺ ระบุว่า : สิ่งที่ถูกต้องในถ้อยคำ (كلمات) ที่ถูกระบุไว้ในอายะฮฺนี้ คือ สิ่งที่มีรายงานมาจากสายรายงานจำนวนมากว่า “บรรดาถ้อยคำ” (كَلِمَاتٌ) นั้นคือ พระดำรัสที่ว่า

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

ความว่า “ทั้งสอง (อาดัมและหะวาอฺ) กล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา เราได้อธรรมต่อตัวของเราแล้ว และหากมาตรแม้นว่าพระองค์มิทรงอภัยให้แก่เรา และมิทรงเมตตาเราแล้วไซร้ แน่นอนเราย่อมเป็นส่วนหนึ่งจากบรรดาผู้ที่ขาดทุน” (อัล-อะร็อฟ : 23)


ดร.มุฮัมมัด อบูชะฮฺบะฮฺ กล่าวต่อมาว่า : แล้วแน่แท้อัส-สุยูฏียฺได้รายงานเอาไว้ในตำราอัด-ดุรฺรุลมันษูร (เล่มที่ 1 หน้า 58 , 60 , 61) จากบรรดาสายรายงานจำนวนมาก แต่ทว่าอัส-สุยูฏียฺผสมปนเปการงานที่ดีและอีกอันที่ไม่ดี แน่แท้ อิบนุ ญะรีรฺ ได้ระบุอย่างมากมายในตัฟสีรฺของเขาในการให้น้ำหนักแก่คำกล่าวนี้ ถึงแม้ว่าเขาได้ระบุคำกล่าวอื่นๆ เอาไว้ซึ่งเป็นคำกล่าวที่ห่างไกลจากสัจธรรมและความถูกต้องก็ตาม (อัล-อิสรออิลียาตฺ วัล-เมาวฺฎูอาต ฟี กุตุบ อัต-ตัฟสีรฺ ; ดร.มุฮัมมัด อบูชะฮฺบะฮฺ ; หน้า 181 สำนักพิมพ์ดารุลญัยล์ (เบรุต) 1992)


ในหน้า 180 ดร.มุฮัมมัด อบูชะฮฺบะฮฺ ระบุว่า : “และส่วนหนึ่งจากบรรดาการรายงานซึ่งไม่ถูกต้อง คือสิ่งที่อัส-สุยูฏียฺได้ระบุไว้ใน (อัด-ดุรฺ) ว่า : อัฏ-เฏาะบะรอนียฺ คัดสายรายงานเอาไว้ในอัล-มุอฺญัม อัศ-เศาะฆีรฺ และอัล-หากิม , อบูนุอัยม์ และอัล-บัยฮะกียฺ ทั้งสองในอัด-ดะลาอิล และอิบนุ อะสากิรฺ จากอุมัร อิบนุ อัล-คอฏฏอบ (ร.ฎ.) ว่า :


ท่านรสูล (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) กล่าวว่า “เมื่ออาดัมได้กระทำความผิดซึ่งเขาได้กระทำมัน อาดัมได้เงยศีรษะของตนสู่ฟากฟ้า แล้วกล่าวว่า “ฉันวิงวอนของต่อพระองค์ด้วยสิทธิของมุฮัมมัด เว้นเสียแต่พระองค์ทรงอภัยแก่ฉัน”


พระองค์อัลลอฮฺจึงทรงมีวะหิยฺมายังอาดัมว่า : ใครคือมุฮัมมัด? อาดัมจึงกล่าวว่า : พระนามของพระองค์ทรงสิริมงคลยิ่ง เมื่อพระองค์ทรงสร้างฉันแล้ว ฉันได้เงยศีรษะของฉันไปยังบัลลังก์ของพระองค์ เมื่อนั้นที่บัลลังก์ถูกเขียนว่า (لاإله الله محمد رسول الله) ฉันจึงรู้ว่า แท้จริงย่อมไม่มีผู้ใดที่จะมีสถานะยิ่งใหญ่ ณ พระองค์ท่านมากไปกว่าบุคคลที่พระองค์ทรงกำหนดให้นามชื่อของผู้นั้นอยู่พร้อมกับพระนามของพระองค์”


พระองค์อัลลอฮฺ (ซ.บ.) จึงมีวะหิยฺมายังอาดัมว่า “โอ้ อาดัม แท้จริงเขาผู้นั้นคือนบีคนสุดท้ายจากลูกหลานของเจ้า และหากไม่มีผู้นั้นแล้วไซร้ ข้าก็ไม่สร้างเจ้าขึ้นมาดอก”


ต่อมาอัส-สุยูฏียฺก็กล่าวว่า : และอัด-ดัยละมียฺได้คัดสายรายงานออกไว้ในมุสนัด อัล-ฟิรฺเดาวฺส์ ด้วยสายรายงานที่อ่อนแอ (วาฮิน) จากอะลี (ร.ฎ.) ว่า ...ในตัวบทระบุว่า : ญิบรีล (อ.ล.) จึงกล่าวว่า : ท่านจงยึดถ้อยคำเหล่านี้ เพราะแท้จริงอัลลออฺทรงรับการสำนึกผิดและอภัยความผิดของท่าน จงกล่าวว่า : โอ้ อัลลอฮฺ แท้จริงฉันวิงวอนขอต่อพระองค์ท่านด้วยสิทธิของมุฮัมมัด และวงศ์วานของ มุฮัมมัดมหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ท่าน ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ฉันได้กระทำความไม่ดีและอธรรมต่อตัวของฉัน ขอพระองค์ทรงอภัยแก่ฉัน แท้จริงพระองค์ท่านคือพระผู้ทรงอภัยยิ่ง ทรงเมตตายิ่ง...”


ดร.มุฮัมมัด อบูชุฮฺบะฮฺ กล่าวว่า : ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าในเมื่อสายรายงานของหะดีษมันอ่อนแอ (วาฮิน) ทำไมเขาจึงกล่าวถึงมัน? และหะดีษในทำนองนี้มีเครื่องหมายของการอุปโลกน์และกุขึ้น (อ้างแล้ว หน้า 180-181)


นี่คือคำวิจารณ์ของดร.มุฮัมมัด อิบนุ มุฮัมมัด อบูชะฮฺบะฮฺ ซึ่งท่านเป็นถึง “อัช-ชัยคฺ อัล-อัลลามะฮฺ” เป็นอาจารย์ภาควิชาอุลูม อัล-กุรอาน และอัล-หะดีษ มหาวิทยาลัยอัล-อัซอัรฺ และมหาวิทยาลัยอุมมุลกุรอ เรียกได้ว่าท่านเป็นนักวิชาการผู้สันทัดกรณีในภาควิชาอัล-กุรอานและอัล-หะดีษของปราชญ์แห่งมหาวิทยาลัยอัล-อัซฮัรฺ ปัจจุบันท่านเสียชีวิตไปแล้ว (เราะหิมะฮุลลอฮฺ)


อัล-หะดีษข้างต้นที่อ้างสายรายงานถึงท่านอุมัร (ร.ฎ.) จากท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) อิมามอัล-หากิม รายงานไว้ในอัล-มุสตัดร็อก 2/615 อิบนุ อะสากิรฺ 2/323/2 และอัล-บัยฮะกียฺในดะลาอิลุลนุบูวะฮฺ 5/488 อัล-หากิม (ร.ฮ.) ระบุว่า สายรายงาน เศาะหิหฺ


แต่อิมามอัซ-ซะฮฺบียฺ (ร.ฮ.) ระบุว่า : เป็นเมาวฺฏูอฺ (หะดีษอุปโลกน์) และอับดุรฺเราะหฺมานในสายรายงานนั้น วาฮิน (อ่อนปวกเปียก) และอับดุลลอฮฺ อิบนุ มุสลิม อัล-ฟิฮฺรียฺ ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าเขาคือใคร?


แต่ในตำรา “มีซานอัล-อิอฺติดาล” อิมามอัซ-ซะฮฺบียฺ (ร.ฮ.) ระบุผู้นั้นพร้อมกับหะดีษบทนี้และกล่าวว่า เป็นหะดีษบาฏิล (โมฆะ) และท่านอิบนุกะษีรฺ (ร.ฮ.) ก็ระบุว่า อับดุรเราะหฺมาน อิบนุ ชัยคฺ อิบนิ อัสลัม นั้นอ่อน (ตารีค อิบนิ กะษีร 2/323)


และอัล-หาฟิซฺ อิบนุ หะญัรฺ (ร.ฮ.) ใน “อัล-ลิสาน” ก็เห็นตรงกันว่าเป็น “หะดีษ บาฎิล” และอัล-ฮัยตะมียฺ ระบุใน “อัล-มัจญ์มะอฺ” 8/253 ว่า : อัฎ-เฎาะบะรอนียฺรายงานไว้ใน “อัลเอาวฺสัฎ” และ “อัศ-เศาะฆีรฺ” ในสายรายงานมีคนที่ฉันไม่รู้จักพวกเขา”


อย่างไรก็ตาม นักวิชาการหะดีษบางท่าน เช่น ชัยคฺ อัล-เกาษะรียฺ ระบุว่า หะดีษในเรื่องนี้เป็นหะดีษเศาะหิหฺ

والله أعلم بالصواب